اطلاعیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران در محکومیت حمله به صف کارگران نیشکر هفت تپه

صبح روز پنجشنبه 26 اردیبهشت ماه تجمع کارگران نیشکر هفت تپه در شهرستان شوش مورد یورش نیروهای رژیم جمهوری اسلامی قرار گرفت. حمله به صف کارگران معترض از چند روز پیش تدارک دیده شده بود و به همین منظور نیروهای گارد ویژه سرکوب از شهرهای دیگر استان خوزستان به شهر شوش اعزام شده بودند.

اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به روند تعطیل شدن این واحد تولیدی و بیکار سازی دسته جمعی کارگران آن و نیز عدم پرداخت سه ماه حقوق معوقه از 16 اردیبهشت ماه سال جاری آغاز شد. مدیران این واحد با پرداخت نکردن حقوق معوقه کارگران و قطع آب مزارع نیشکر کارگران را تحت فشار قرار دادند تا بدین وسیله خشک شدن مزارع و توقف تولید در شرکت را به گردن کارگران بیاندازند. در حالی که سرمایه داران و دولت به سادگی سرمایه خود را از بخشی به بخش سود آورتری دیگر منتقل می کننند و جریان انباشت سرمایه خود را ادامه می دهند، با این گونه بیکار سازیهای گسترده سرنوشت معیشت هزاران خانواده کارگری با آینده نامعلوم روبرو می سازند.

کارگران نیشکر هفت تپه شش روز متوالی در مقابل فرمانداری شهرستان شوش تجمع کردند و خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. حمله نیروهای مسلح رژیم به صف کارگران هنگامی آغاز شد که این کارگران قصد داشتند از محل فرمانداری به سمت بازار شهر به شیوه ای آرام راهپیمایی کنند و صدای اعتراض خود را به گوش همه مردم شهر برسانند. اما ماموران انتظامی و گارد ویژه به صفوف آنها یورش برده و کارگران و خانواده هایشان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و کار را به جایی رساندند که با خودروهای خود به صفوف کارگرانی که جز مشت هایی گره کرده و گلوی پر از فریاد چیزی دیگری نداشتند، حمله ور شدند. خبرها حاکیست که در این جریان شماری از کارگران زخمی شده اند.

حزب کمونیست ایران بار دیگر پشتیبانی خود را از مبارزات حق طلبانه کارگران شرکت نیشکر هفت تپه اعلام می کند و حمله نیروهای سرکوبگر را به صف کارگران معترض به شدت محکوم می نماید.

مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه سنگری از مبارزات سراسری طبقه کارگر ایران است که در مقابل یورش سرمایه داران و رژیم حامی آنها به سطح معیشت و حقوق ابتدایی خود دست به مقاومت زده اند. حمله به صف کارگران معترض در شرایطی آغاز شد که رژیم بیم آن داشت پشتیبانی از مبارزات کارگران نیشکر هفت تپه به بخشهای دیگر طبقه کارگر در خوزستان و بقیه نقاط ایران گسترش یابد. همین واقعیت نشان می دهد که نقطه ضعف رژیم در کجاست و یگانه راه وادار کردن سرمایه داران و رژیم حامی آنها به عقب نشینی در مقابل خواستهای طبقه کارگر سراسری شدن این همبستگی طبقاتی است.

کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران

‏26 اردیبهشت ماه 1387

سه منبع و سه جزء مارکسيسم

آموزش مارکس خصومت و کينه عظيم تمام علم بورژوازى (چه فرمايشى و چه ليبرال) را، که به مارکسيسم بمثابه چيزى شبيه به يک "طريقت ضاله" مينگرد، در تمام جهان متمدن، عليه خود برميانگيزد. روش ديگرى هم نميتوان انتظار داشت، چه در جامعه‌اى که بناى آن بر مبارزه طبقاتى گذاشته شده است، هيچ علم اجتماعى "بى‌غرضى" نميتواند وجود داشته باشد. به هر تقدير تمام علم فرمايشى و ليبرال، مدافع بردگى مزدورى است و مارکسيسم عليه اين بردگى جنگ بى‌امانى را اعلام نموده است. انتظار اين که در جامعه بردگى مزدورى، علم بيغرض وجود داشته باشد ساده لوحى سفيهانه و در حکم اين است که مسأله مربوط به افزايش دستمزد کارگران و تقليل سود سرمايه، از کارخانه داران انتظار بى‌غرضى داشته باشيم.

ولى مطلب به اينجا خاتمه نميپذيرد. تاريخ فلسفه و تاريخ علم اجتماع با صراحت تام نشان ميدهد که در مارکسيسم چيزى شبيه به "اصول طريقتى" به مفهوم يک آموزش محدود و خشک و جامدى که دور از شاهراه تکامل تمدن جهانى بوجود آمده باشد نيست. برعکس، تمام نبوغ مارکس همانا در اين است که به پرسشهايى پاسخ ميدهد که فکر پيشرو بشر قبلا آن را طرح کرده است. آموزش مارکس بمثابه ادامه مستقيم و بلاواسطه آموزش بزرگترين نمايندگان فلسفه و علم اقتصاد و سوسياليسم بوجود آمده است.

علت قدرت بى انتهاى آموزش مارکس درستى آن است. اين آموزش کامل و موزون بوده و جهان بينى جامعى به افراد ميدهد که با هيچ خرافاتى، با هيچ ارتجاعى و با هيچ حمايتى از ستم بورژوازى آشتى پذير نيست. اين آموزش وارث بالاستحقاق بهترين انديشه‌هايى است که بشر در قرن نوزدهم بصورت فلسفه آلمان، علم اقتصاد انگلستان و سوسياليسم فرانسه بوجود آورده است.

ما روى اين سه منبع که در عين حال سه جزء مارکسيسم است اکنون مکث خواهيم کرد.

بیانیه دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای سراسر ایران به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر

" امروز روز اول ماه مه عید رنجبران جهان است. امروز روزی است که رنجبران قدرت تشکیلاتی و اراده دفاع از حقوق و منافع طبقاتی خود را ظاهر می سازند. امروز در سراسر جهان، رنجبران کار را ترک می گویند و روز کار را جشن می گیرند. ..شعار انقلابی و سرود های بین المللی رنجبران تمام جهان را به تکان در می آورد... " هشتاد سال پیش در اول ماه مه ۱۳۰۷، حزب کمونیست وقت ایران در اعلامیه ای از کارگران و رنجبران ایران خواست که به مبارزه ی جهانی کارگران جهت احقاق حقوق خود بپيوندند . پس از گذشت اين هشتاد سال و وقوع رويدادها و تحولات اساسي در جامعه ايران ،  زنجيره مبارزات افتخارآميز و درخشان جنبش کارگري در ايران با نيرويي  بسي افزونتر ، صفوفي در هم فشرده تر و خود آگاهي اي به مراتب صيغل يافته تر کماکان ادامه دارد . امروزه به يمن مبارزات جنبش کارگري در ساليان اخير و به طور ويژه فعالين کارگري شهر سقز از سال 1383 ،  در خواست برگزاري مراسم غير دولتي و مستقل روز جهاني کارگر به خواسته اي تثبيت شده در اين جنبش بدل گشته است . کارگران در ايران در هرکجا که امکانش را بيابند راسا به اجراي حکم جهاني طبقه کارگر در مورد روز اول ماه مه يعني تعيين شدن آن به عنوان " روز کارگر " ، تعطيلي اين روز و  آزادي کارگران در انتخاب نوع برگزاري مراسم اين روز بر اساس تشخيص خود اقدام مي نمايند . برگزاري مراسم روز اول ماه مه بي ترديد لحظه اي در روند مبارزات بي وقفه طبقه کارگر است اما تاريخي که در پشت اين مناسبت جريان دارد و با خون و افتخار در هم آميخته است و جنبه و جايگاه نمادين اين روز ، به آن ارزشي ويژه و منحصر به فرد بخشيده است . " رزاي سرخ " در اين باره چه گويا و شفاف توضيح مي دهد  : " در حقيقت، چه می توانست به کارگران شهامت و ايمان بيشتری در قدرت خودشان بدهد تا يک توقف کار توده ای که آنها خودشان آنرا انتخاب کرده باشند؟ چه می توانست شهامت بيشتری به بردگان ابدی کارخانه ها و کارگاه ها بدهد تا فراخواندن گردانهای خودشان؟ پس ايده جشن پرولتاری بسرعت پذيرفته شد، و از استراليا، آغاز به گسترش در ديگر کشورها کرده تا سرانجام تمام جهان پرولتاری را فتح کرد... جشن گرفتن روز اول [ماه] مه بسادگی يک بار کافی بود، تا اينکه هر کس بفهمد و حس کند که روز اول [ماه] مه بايد يک نهاد سالانه و پيگير باشد... اولين [خواست اول ماه] مه پذيرش هشت ساعت در روز مطالبه کرد. ولی حتی پس از رسيدن به اين هدف، روز [اول ماه] مه از بين نخواهد رفت. تا زمانيکه مبارزه کارگر بر ضد بورژوازی و طبقه حاکم ادامه دارد، تا زمانيکه همه مطالبات پذيرفته نشده اند، روز [اول ماه] مه نموده سالانه اين مطالبات خواهد بود. و وقتي که روزهای بهتری سر زنند، وقتيکه طبقه کارگر جهان رستگاريش را بدست آورد- آنگاه هم بشريت احتمالاً روز [اول ماه] مه را به افتخار مبارزات تلخ و رنجهای بسيار گذشته جشن خواهد گرفت... " ( " منشاء روز اول ماه مه چه هستند ؟ " ، رزا لوکزامبورگ )

ما در اين بيانيه ابتدا مي کوشيم تا به اين سوال و دغدغه بپردازيم که چرا اول ماه مه تنها عيد جهاني " کارگران " ( در معناي يک صنف و قشر خاص اجتماعي ) و سوسياليستها نيست و عيد تمام انسانهاي آزادي خواه و برابري طلب راستين و همه انقلابيون و تحول خواهان هم هست و اينکه چرا هر فعال سياسي و روشنفکري که مثلا با مبارزات جنبش دانشجويي سروکار دارد و پيشروي و تعقيب پيگيرانه و بي تخفيف مطالبات دموکراتيک  اين جنبش را امر و نقطه عزيمت و وجه همت خود قرار داده ، مي تواند اول ماه مه را جشن خود بداند و در آن سهيم گردد ؟  و نيز اين سوالات که آيا اين مساله تنها مي تواند ناشي از انگيزه هاي ذهني اي مانند همراهي و همدردي با محرومين جامعه و يا ترجيح ايدئولوژيک و يا پيروي از رنگ و بوي هميشه " چپ " جنبش دانشجويي و يا توجه به کارگران و استعداد و انگيزه بيشتر کارگران براي اعتراض به وضع موجود به دليل جايگاه فرودست آنان در سطح جامعه و ... باشد و يا مبناي عيني دارد و بايد به عنوان مقوله اي استراتژيک از سوي فعالين راديکال جنيش دانشجويي ( و ساير جنبشهاي دموکراتيک ) و روشنفکران انقلابي مورد توجه قرار گيرد ؟

اطلاعیه کمیته‌ خارج کشور حزب کمونیست ایران به‌ مناسبت اول ماه مه

کارگران! انسانهای آزاده!

  پیشاپیش فرا رسیدن اول ماه مه، روز جهانی کارگر را به شما زنان و مردان کارگر و همه انسانهای آزادیخواه تبریک می گوئیم. به این امید که با اتکاء به تجارب سالهای گذشته، رژه جهانی روز کارگر را به میدان مبارزه طبقاتی مان به وسعت تمام جهان علیه بربریت نظام ظالمانه سرمایه‌داری تبدیل کنیم.

اول ماه مه روز اتحاد و همبستگی بین المللی کارگران در شرایطی برگزار می شود که بربریت نظام سرمایه داری در سراسر جهان فقر و بیکاری، تبعیض و نابربری سیاسی اقتصادی، جنگ و آوارگی را بر میلیاردها انسان اعم از پیر و جوان و زن و مرد تحمیل کرده و هر روز بیش از گذشته بر ابعاد تباهی جمسی و روحی مردم زحمتکش افزوده می شود. جهانی که براساس رنج و کار کارگران و محرومان جامعه سرپای ایستاده، بیش از هرزمانی به یک جهنم غیرقابل تحمل برای اکثریت ساکنان کره زمین تبدیل شده است.

طبقه کارگر در ابعاد بین المللی و در تمام جبهه های نبرد طبقاتی علیه نظام سرمایه داری و علیه سرکوب و استثمار بی حصار و توحش و بربریت جهانی حاصل از این مناسبات ظالمانه، به مبارزه برخاسته و به همراه جنبش میلیونی مبارزه علیه جنگ امپریالیستی و علیه پیامدهای ویرانگر سیاستهای نئولیبرالی نمونه های درخشانی را به نمایش گذاشته است.

کارگران ایران خود را متعلق به این صف گسترده جهانی نبرد علیه نظام سرمایه داری دانسته و در ایران نیز علیه دولت جمهوری اسلامی به مبارزه برخاسته که با اتکای به دستگاه گسترده و مافیایی سپاه پاسداران سیاست سرکوب، اختناق و دیکتاتوری و سرکوب وحشیانه مبارزه کارگران، زنان، دانشجویان و همه نداهای حق طلبانه صحنه سیاسی جامعه را بی محابا پیشبرده و با زندانی کردن رهبران و فعالین کارگری، شکنجه و اعدام هزاران مبارز انقلابی، سنگسار نمودن صدها زن مبارز و ستمدیده و محروم کردن کارگران، زنان و همه جنبش های اجتماعی از حق اعتراض و تشکل، تلاش می کند که اعتراض گسترده و عمومی مردم آزادیخواه ایران را خاموش کند.

کارگران مبارز، سازمانهای مدافع حقوق کارگری!

مبارزه بی امان و متحدانه جنبش کارگری و سایر جنبشهای پیشرو و حرکتهای انقلابی در داخل ایران برای آنکه بتواند رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی را به عقب رانده و وادار به قبول حقوق جهانشمول کارگری نماید، به حمایت و همبستگی شما هم طبقه ایهای خود در ابعاد گسترده نیازمند است. حمایت شما همرزمان کارگر در کشورهای مختلف و از جمله در فراخوانهای سراسری سازمانهای بین المللی مدافع حقوق کارگری تاکنون نیز تاثیرات مثبت و انکارناپذیری بر روند روبه رشد جنبش کارگری و سایر جنبشهای پیشرو و آزادیخواه در ایران داشته است، اما برای به عقب راندن رژیم ضد کارگری جمهوری اسلامی و برای تحمیل مطالبات کارگری و آزادی فعالین کارگری و مبارزین دربند، ضروری است اعتراض عمومی علیه این رژیم دیکتاتور را گسترده تر و جدی تر دنبال نمائیم.

بگذار در روز اول ماه مه همصدا با صف قدرتمند میلیاردها کارگر مزدی در سراسر جهان صدای اعتراض علیه نظم واژگون سرمایه داری را رساتر کرده و عزم و اراده مشترکمان برای بنیاد نهادن جهانی فارغ از هرگونه ستم را به نمایش بگذاریم.

زنده باد اول ماه مه!

زنده باد اتحاد و همبستگی جهانی کارگران!

زنده باد سوسیالیسم!

کمیته‌ خارج کشور حزب کمونیست ایران

در آستانه اول مه 1387

حمید قربانی

 اول ماه مه، روز جهانی کارگر در پیش است. طبقه کارگر ایران و نیروهای باورمند به قدرت طبقه کارگر برای رهبری کردن جامعه به سوی یک جامعه بدوراز استثمار و تضادها و تناقض های موجود، با دادن بیانیه و نوشته خود را برای برگزاری هر چه با شکوهتر آن آماده می کنند. صف مقابل یعنی سرمایه داران و دولتشان نیز بیکار ننشسته اند و دارند دسیسه چینی می کنند. آنها از یک طرف با حمله به سفره خالی کارگران، آنان را هر چه بیشتر در مضیقه اقتصادی قرار می دهند و از طرف دیگر کارگران شرکت کننده در مراسم سال قبل را محکوم به دادن جریمه و شلاق می کنند و می خواهند هزینه شرکت در مراسم های مستقل با خواست ها وبرنامه های طبقاتی کارگران را بالا ببرند. به نظر می رسد که هم کارگران وحامیانش و هم سرمایه داران و دولتشان، خود را برای یک رویاروئی مهم  بویژه برای  طبقه کارگر در یک مقطع تاریخی حساس , آماده می کنند.

زمین لرزه ای که در پیشارو داریم از مدتی قبل علائم خود را اعلام نمود. سرمایه و رژیم پس ازرسوائی رئیس  جمهورش  در دانشگاه پلی تکنیک و تحمل شکست در دانشگا ه های شمال و عقب نشینی در برابر ارادۀ کارگران مبارز و مصمم کارخانه و مزارع نیشکر هفت تپه و تن دادن به اجراء برخی از خواست های این اعتصابیون از آن جمله تغییر مدیریت و پرداخت حقوق و مزایا، به دانشگا ه ها حمله برد.  چرا که  چپ مارکسی- لنینیِ کارگر محور دیگر نه چون شبحی بلکه به مثابه یک واقعیت مادی و ملموس، می رود که وحدت حوزه و دانشگاه را به وحدت دانشکاه و جامعه و بویژه دانشجو و طبقه کارگر تبدیل نماید. دولت نظامی- امنیتی سرمایه این یورش را درآستانه برگزاری مراسم 16 آذر انجام  داد و با  دستگیر و زندانی و شکنجه کردن بیش از50 از نفر از دانشجویان چپ و سوسیالیست وبه قصد نابودی آن و از طرف دیگر با اجرای حکم قرون وسطائی شلاق برای کارگران سنندج به جرم شرکت در تظاهرات اول ماه مه و سپس اعلام حکم موقت برای محمود صالحی، فعال و یکی از شجاعترین رهبران عملی جنبش کارگری ایران، درست چند روز قبل از اتمام یک سال زندان، آنهم درست به جرم فراخوان و شرکت در اولین مراسم توده ای و علنی و مستقل در دوره اخیر اول ماه مه، آنهم نه در کوه و بیابان و یا در سالن های سربسته، بلکه در عمومی ترین مکان، درپارک شهرستان سقز، اراده و تصمیم سرمایه داران را در عقب نشاندن طبقه کارگر در برپانی مستقل  روز جشن جهانی اش، به جامعه اعلان نمود.

جمال چراغ ويسى : رفقای کارگر! خوش آمدید، امروز روز جهانی کارگر و جشن جهانی خودمان است. جشن روز کارگر بر همه ما پیروز باد. همانطور که رفیق مجری برنامه اعلام کرد، قرار بود که رفیقی دربارهٔ مجمع عمومی صحبت کند، مجمع عمومی با تعریف ساده یعنی اینکه امروز روز جهانی کارگر ما به دور هم جمع شویم و در این رابطه بحث و گفتگو کنیم.

 مجمع عمومی با تعریف ساده یعنی جمع شدن تعدادی کارگر در محل و مکان مشخصی که روی مسئله ای مشخص که قبلا تعیین شده و یا تعیین می‌شود به بحث پرداخته و تصمیم بگیرند و به نتیجه‌ای درست برسند. انسان موجودی اجتماعیست یعنی در اجتماع و در جمع شدن انسانها بدور هم که آنها می‌تواننند نیازهایشان را برآورده کنند مثلا اگر احتیاج به نان دارند باید دور هم جمع شوند و دست در دست هم بگذارند تا بتوانند نانی را تهیه کنند و اگر رنجی هست همه با هم در کنار هم می‌کشند.

مجامع عمومی ما کارگران باید حربه‌ای و ضامنی باشد برای گرفتن حق و حقوقمان و ما امروز در روز جهانی کارگر اعلام می‌کنیم، افزایش دستمزدهایمان، کاهش ساعت کار، استفاده از امکانات بهداشتی و درمانی، حق بیمه بیکاری، جلوگیری از اخراج کارگران و صدها و هزاران خواستی که نسبت به آنها کم کاری شده و یا به فراموشی سپرده شده است مطالبات ما هستند و باید تأمین گردند. اگر ما بخواهیم به این خواست‌ها برسیم، و بخواهیم زندگی کنیم و خواسته‌هایمان را بگیریم، تنها و تنها به کمک جمع شدنمان و با تکیه به مجمع عمومیمان امکانپذیر است.

فراخوان عاجل برای جمع آوری هزینه معالجات پزشکی محمود صالحی

بیستم فروردین هشتاد و هفت

محمود صالحی ازاد شد و بار دیگر شادی نثارخانواده و همه کارگران و انسانهای ازادیخواه شد!

محمود صالحی یکی از رهبران عملی، جسور و مبارز کارگری ایران که توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران ، به جرم  برگزاری مراسم اول ماه مه (روز جهانی کارگر) دستگیر شده بود بعد از یک سال با مبارزه بی دریغ همه مبارزین راه ازادی و برابری انسانها از زندان مرکزی سنندج ازاد شد.

بی شک این یکی از موفقیت های مبارزه طبقه کارگر است که توانستند بار دیگر یکی از رهبران مبارز و جسور کارگری را در بین خود و در اغوش گرم خانواده اش ببینند.

محمود صالحی که برای یک لحظه هم دست از مبارزه در راه منافع طبقاتی طبقه کارگر و همه انسانها استثمار شده نظام سرمایداری بر نداشت و زندان را هم به کانون مبارزه خود و دفاع ا زحقانیت جنبش کارگری تبدیل کرد و توانست با استواری و مقاومت همیشگی خود ازادی را بر نظام جهل و سرمایه تحمیل کند و خود را در بین هم طبقه ایها و همرزمانش ببیند و با ر دیگر طعم شادی و خوشحالی را نثار خانواده و همه انسانهای ازادیخواه کند.

من هم شادی و خوشحالی بی پایان خود را همراه با خانواده و همرزمان رفیق محمود صالحی شریک میدونم و لبخندهای شادمانه خانواده رفیق محمود به همه ما توان و نیروی مبارزه میبخشد  و دستان این کارگر مبارز "رفیق محمود صالحی " را به گرمی و  صمیمانه میفشارم و سلامتی جسمانی ایشان را ارزومندم.

ازادی محمود صالحی را به خانواده و همه انسانهای ازادیخواه تبریک میگویم.

زنده باد مبارزه راه رهایی طبقه کارگر

زنده باد محمود صالحی

پس از تحمل 1 سال و 14 روز زندان، سرانجام ساعت 3 بعد از ظهر امروز یکشنبه 18 فروردین ماه"محمود صالحی" رهبر سرشناس و شناخته شده جنبش کارگری ایران از زندان جمهوری اسلامی آزاد شد.

"محمود صالحی" که به اتهام تلاش برای برگزاری مراسم اول ماه مه به 1 سال زندان تعزیری و 3 سال زندان تعلیقی محکوم شده بود، روز دوشنبه 20 فروردین ماه سال 1386 در محل کارش در شهر سقز بازداشت و دوره محکومیت 1 ساله خود را در زندان مرکزی سنندج گذراند.

"محمود صالحی" که تنها با 20 درصد از یک کلیه زندگی می کرد طی مدت زندان به دلیل شرایط سختی که رژیم به وی تحمیل نموده بود و به دلیل جلوگیری از مداوای موثر، با عوارض متعددی ناشی از این بیماری دست و پنجه نرم می کرد، اما وی همچنان که شایسته یک رهبر کارگری چون وی بود، با تمام این مصائب دلیرانه و با روحیه ای قوی روبرو شد و لحظه ای از مبارزه برای آرمانهای برحقش در زندان هم کوتاهی نکرد.

ما آزادی این رهبر بزرگ و شایسته را به خانواده اش، به کارگران و همه مردم کردستان، به کارگران و همه مردم آزادی خواه ایران تبریک می گوئیم و برای "محمود صالحی" عزیز آرزوی سلامتی و بهبودی کامل و موفقیت در همه امور زندگی و مبارزاتیش را داریم.

روز کارگر در راه است ، رهبران کارگری هنوز در زندانند

ن: افق کارگری

هدف از نوشتن این مطلب نه تکرار اخبار اعتراضات کارگری ، دانشجویی و زنان ، بلکه تلاشی هرچند کم برای ارائه راهکاری است که در سطح بین المللی از جانب مدافعان طبقه کارگر انجام شده است که لازم می نماید در سطح وسیعتری در سراسر ایران نیز برای آزادی فعالین و رهبران کارگری انجام شود .چیزی که می خواهم به آن اشاره کنم این است که مبارزات دوره اخیر و اعتصابات واعتراضاتی که در سال گذشته به راه افتاد نشان از بی تأ ثیر بودن رعب وحشتی است كه رژیم اسلامی در فضای ایران براه انداخته بود هرچند که رژیم اسلامی برای سرکوب این جنبشها می کوشد و رهبرانی چون محمود صالحی، ابراهیم مددی، و مصور اسانلو را به زندان می کشد و آنهارا چه از لحاظ روحی وچه جسمی شکنجه میکند اما این رهبران به قول مارکس: ما کارگران در راه مبارزه چیزی را نداریم که از دست بدهیم بجززنجیرهایمان و همان طور در زندان هم مقاومت می کنند و با اعتصاباتی که در داخل زندان می کنند در این چارچوب است ونشان از بی تأثیربودن ایجاد این فضا حاکم بر جوسیاسی ایران میباشد.همان طور که مشاهده می کنیم در خارج از کشور هم با به راه انداختن اعتراضات پی درپی فعالین چپ و کارگری و جریانات سیاسی کمونیست ، وبا براه انداختن کمپین در حال مبارزره هستند واین رفقا را هرگز تنها نمی گذارند. در داخل ما شاهد این بودیم که در 16 آذر روز دانشجو در ایران تعداد زیادی از فعالین چپ و رادیکال رابه زندان انداختند و این فعالین خودشان را از این اعتراض هم جدا نکردند بلکه تمام شعارهای آنها متحد ومتشکل بودن آنها تا رسیدن به خواستهایشان با طبقه کارگر بودند ، شعار دانشجویان در اعتراضات اخیر این بود که ( کارگران ، زنان ، دانشجویان ، اتحاد اتحاد..... ) و اینهم نشان از رادیکال شدن این جنبشها بود و بایستی در اینجا این را هم بگویم که این بارهم یک صدا و هماهنگ به میدان بیایم که این رهبران سرشناس را دوباره به میدان مبارزه باز گردانیم همان طور که در خارج از کشور کمپین راه می اندازند و از هیچ کوششی دریغ نمی کنند وبا اعتراضات خودشان می خواهند خواستهای این فعالین که خواسته های انسانی است را به گوش جهان برسانند وماهم بایستی در ایران با این اتحاد عمل و متشکل و سازمان یافته به میدان بیایم و برای آزادی این رهبران بکوشیم ویک بار دیگر نشان دهیم که دنیای بهترممکن است اگرچه در راه تحقق آن به پستی و بلندیهای زیادی برخورد کنیم. این اتحاد عمل و تشکل یافتگی ما است که می تواند خواسته هایمان را به هدف خود برساند و هیچ قدرت امپریالیستی هم نمی تواند در برابر متشکل بودن و هم صدا بودنمان به ایستد پس همصدا شعارهای همبستگیمان را سر دهیم تا رسیدن به آرمانهای انسانیمان.

زنده باد سوسیالیزم

زنده باد آزادی برابری

زنده با اتحاد طبقاتی طبقه کارگر

http://www.forsosialicm.blogfa.com/

بخشی ازسخنان صدیق اسماعیلی عضو انجمن کارگری جمال چراغ ویسی در رابطه با تاریخچه کارگران خباز سقز و زندگی محمود صالحی در اتاق پالتالکی " آزادی محمود صالحی"

قبل از اینکه بحثم را در رابطه با تاریخچه مبارزات کارگران خباز سقز شروع کنم اجازه میخواهم به این نکته اشاره کنم که متعاقب با دستگیری اخیر محمود صالحی در ۲۱ فروردین ۱۳۸۶، یک کمیته‌ای در دفاع از محمود صالحی اعلام موجودیت کرد که جمع زیادی از فعالین کارگری، فعالین جنبشهای اجتماعی دیگر (جنبشهای مترقی و آزادیخواه) و دوستان و آشنایان محمود صالحی که عده زیادی از آنها اسم خود را در سایت کمیته دفاع علنا نوشته‌اند و عده زیاد دیگری بنا به ملاحظاتی از درج اسم خود در سایت و به صورت رسمی  به هر دلیلی خودداری کرده‌اند، تو این کمیته متشکل شده‌اند. این کمیته از بدو دستگیری محمود صالحی تا به حال تلاش و مبارزات با ارزشی برای آزادی محمود صالحی صورت داده است که متاسفانه فرصت نیست به همه آنها اشاره کرد. متاسفانه عده‌ای انتقادهای غیر سیاسی و بعضا ویرانگر را از کمیته دفاع میگیرند. بهر حال اگر کسی میخواهد از مبارزات این کارگران و این انسانهای شریف که علیرغم مسائل امنیتی در کنار کار و فشار زندگی در این کمیته فعالیت میکنند، نقد بگیرد باید ضمن در نظر داشتن همه شرایط و در جهت تقویت این مبارزات کاملا نقد اساسی و سیاسی بگیرد. من هم معتقدم که باید با استفاده از تجربه کمپینهائی که پیشتر صورت گرفته تلاش کنیم که نقطه ضعفها را کم و نقطه قوتها را افزایش دهیم و بتوان کمپین را به بهترین صورت پیش برد. با این امید که تلاش و مبارزاتمان همجهت با منافع جنبش کارگری ایران باشد.

در رابطه با مبارزات کارگران خباز سقز خیلی نکات هست که باید مطرح شود اما متاسفانه به هر دلیلی در این رابطه کم کاریهائی شده است. شاید این کم کاری نصیب خود من هم باشد با توجه به اینکه در نزدیک شاهد این تلاشها و مبارزات بوده‌ام  اما من به سهم خود جزوه‌ای ۵۰ صفحه‌ای تحت عنوان " تاریخچه مبارزات کارگران خباز سقز" که تا به حال دو بخش از آن چاپ شده و یک بخش هم مربوط به چگونگی برگزاری مراسمهای اول ماه مه در سقز که در مصاحبه‌ای با محمود صالحی صورت گرفته چاپ شده است. متاسفانه با دستگیری محمود صالحی شانس رسیدن ملاحظات لازم در رابطه با نوشته را از ما گرفتند. تاریخچه مبارزات کارگران خباز سقز حاوی نکات، تجربیات و درسهای آموزنده‌ای است که حقیقتا در این فرصت کوتاهی که من دارم نمیتوان همه آن نکات را با جزئیات بیان کرد اما سعی میکنم که خیلی خلاصه و مفید نکاتی را بیان کنم. تاریخچه کارگران خباز سقز به دوران قبل از انقلاب بر میگردد. در سال ۱۳۵۴ جمعی از فعالین کارگری اقدام به تشکیل سندیکای  کارگران خباز میکنند که در نتیجه حملات رژیم شاه بر سر فعالان کارگری، سندیکا عملا لغو میشود. با وقوع انقلاب و زمانی که مردم شهر سقز به فرمانداری این شهر حمله کردند کارگران خباز نیز به پادگان این شهر حمله کرده و پادگان را تسخیر میکنند. یکی از اتاقهای ساختمان ساواک به دفتر سندیکا تبدیل شد و کارگران  خباز تشکل خود را دوباره احیا کردند.

در حاشیه یک "پیام" ضد کارگری

پست مدرنیستها میگویند"حقیقت مرد.the reality is dead”  " ضمن اینکه چنین اظهاری فاقد اعتبار است اما عملکرد بسیاری از چپ های 57ی که دوره ای خود را کمونیست میدانستند، بیانگر این هست که پیش اینها " حقیقت وارونه است".

اخیرا اقای به اسم برهان دیوارگر از حزب حکمتیست، ناسلامتی و گویان "فعال کارگری" بوده اند(اما انگاری شم و عرق طبقاتی ندارند) در "پیامی به محمود صالحی،" سایت اخبار روز" که وابسته به جمهوری اسلامی است را منبع معتبر و خبری خود قرار داده است.

کمیته دفاع از محمود صالحی طی اطلاعیه ای کوتاه و متینانه ای ضمن تشکر از تمام انسانهای که برای ازادی محمود تلاش میکنند، خواسته است که اخبارشان را از منابع معتبر و جانبدار از محمود و فعالین کارگری بگیرند. تعدادی از انسانهای شریف هم، به این شیوه برخورد فرقه ای_ضد کارگری حکمتیستها واکنش نشان داده اند. حکمتیها خواسته اند که کمیته دفاع از محمود صالحی، از اقای دیوارگر که چون اخبار سایت جمهوری اسلامی در رابطه با وضعیت محمود را به اخبار سایت کارگرهای مبارز که درجامعه ای که حامیان سرمایه و ضد کارگرها تا دندان مسلح اند، دارند فعالیت میکنند و روزانه با خانواده محمود در تماسند و همسر و همرزم محمود، نجیبه صالحزاده ، نیز عضو ان است و در صف اول اعتراص هستند، ترجیح داده اند. و از بابت واکنش بجا و درستشان باید از ایشان معذرت خواهی کنند.

برای مثال اعتصاب معدنچیان در ده 80 در بریتانیا به رهبری"سکارگیل" را در نظر بگیرید. انسانی که یک ذره شرافت داشت علیرغم هر نوع مرزبندی ایدولوژیکیش با رهبری اعتصاب از ان حرکت کارگری دفاع کرد. اگر جریان "چپی" در وسط این ماجرا می امد اخبار اعتصاب را از کابینه خانم تاچر میپرسید و به اسم یکی از کارگران اعتصابی و ساده لوح (بخوانید عامل فشار) چاپ میکرد و تعدادی اعتصاب شکن را هم بسیج میکرد که به کارگران اعتصابی بدو بیراه بگویند که اعصاب پایان دهند. اگر کمیته اعتصاب و هر انسان شریفی هم به این بر خورد چنین جریانی واکنش نشان میداد، جواب این بود که شما کارگرها خود گمارده هستید! شما ازخانم تاچر و کارفرخاها و اعتصاب شکنها نفرت دارید. ما اخبار کابینه خانم تاچر در مورد اعتصاب را معتبر و موثق میدانیم. شما و اخبار کمیته اعتصاب کارگری تان نامعتبر و خودگمارده است. ما جون اعتصاب شکن هستیم حق با ماست، شما اصلا کی گفته اعتصاب کنید و کمیته خود گمارده درست کنید. به این میگویند حقیقت را وارونه نشان دادن.

نباید تعجب کرد چون این طرز بر خورد اعضای حزبی است که لیدرشان گفته بود: "کارگرها باید بروند سپایس گرل گوش کنند تا انگلیسی یاد بگیرند و مدرن بشون." و جمله معروفش این اسم که سوسیالیسم مردم را رم میدهد"(جهت اطلاع، کورش مدرسی در جلسه ای درسال 97 میلادی در لندن برای تحقیر و تخطئه کردن کارگرها گفته بود که بروید ترانه های سپایس گرل گوش کنید تا انگلیسی یاد بگیرید و مردن بشوید. کسی نبود که به این پیر مرد بی تربیت و ضد کارگر بگوید ترانه گروه بهتری بنظرت نرسید.)

اگر کمیته کارگری و کمونیست جانبدار کارگرها باید از این دوستان بخواهند که اب را گل الود نکنند به شیوه وفرهنگ نازل و سطحی همیشگی شان مورد حمله قرار میگیرد. خجالت هم نمیکشند که منبعشان سایت وابسته به جمهوری اسلامی هست. اقای دیوارگر بایستی عذر خواهیش را علنی مینوشت نه اینکه بهانه دست تعدادی از فالانژها میداد که قیل وقال راه بیاندازند که چرا کمیته کارگرها و کمونیستها به اقای دیوارگر گفته اند که منبع خبری ایشان وابسته به جمهوری اسلامی است وفاقد اعتبار. اقای دیوارگر هر کسی هستند، با هر گذشته و از هر خانواده ای که امده اند اما ایشان امروز خود را "فعال کارگری" مینامند. واقعا ایشان اگر دغدغه شان ازادی محمود و فعالین کارگری است چرا عضو کمیته دفاع از محمود نشدند؟! اقای دیوارگر یا ساده لوحند و وعده وزیر کار شدن تخت ریاست جمهوری دنیای مجازی اقای مدرسی در ائتلاف با مجاهدین و سلطنت طلبها و دوم خردادیها را باور کرده اند، یا فکر میکنند برای رئیس جمهور کردن لیدر کارگر تحقیر کن و نان به نرخ روز خورشان در اتحاد با حجاریان یا گنجی، شکنجه گران کارگران و کمونیست کشهای سابق بایستی چهره، اخبار، سایت و فعالیت کارگرهای پیشرو و سوسیالیست که در مقابل هارترین رژیم زمانه ایستاده اند، را فاقد اعتبار کرد. چون طبقه کارگر نه تنها نیروی ذی نفع در انقلاب سوسیالیستی است بلکه از اساس با رهبر و رئیس جمهور شدن هر کسی میانه خوشی ندارد. تو تاریخ سوسیالیسم قرار نبوده کارگر کسی را به رهبر و وزیر و رئیس جمهور کند و لیدر ایشان هم سواد سیاسی و تحلیلی سیاسی شان قد نمیدهد که بفهمد دوره فرق کرده است ایشان تمام عمرشان دنباله رو بوده اند و هنوز هم نمیفهمند که موسم تحقیر کارگر به سر امده است.

در هر اعتلای انقلابی، کورش مدرسی باید دستگیر و در دادگاه انقلابی کمون سنندج به جرم بی احترامی به کارگر محاکمه شود و خواهد شد.

اعضای از حزب حکمتیست که شرافت سوسیالیستی دارند و یا سابقه ای در ارتش و تشکیلات کمونیستی و خوشنام کومله داشته اند باید موضع خود را با این جریان معلوم کنند که امروز کدام ور پرچین هستند؟ با طبقه کارگر و کمونیستها و کارگرهای سوسیالیست هستند و یا با اقای کورش مدرسی که با ضد کمونیستها وضد کارگرها میخواست دولت ائتلافی تشکیل دهد و خود رئیس جمهور شود و هم اکنون در کار و مبارزه و تلاش کمونیستها و کارگرها سنگ اندازی میکند؟

شاهو ارمانی

به نمایندگی جمعی از کارگران سوسیالیست سنندج و سقز

فروردین 1387

جمهوری اسلامی ایران را محکوم نمائیم

کارگران ایران در جمهوری اسلامی ایران همانند دیگر شهروندان کشور نظیر زنان، جوانان، دانشجویان، نویسندگان، ملیت های ایران و ... هم در رژیم شاه و هم در رژیم جمهوری ایران، ده ها سال است که به طور مستمر و پیگیر مورد سرکوب قرار می گیرند. اما، آنچه در حوادث اخیر در ایران، توجه افکار عمومی را جلب نموده است، تشدید این سرکوب ها است. از جمله شلاق زدن کارگران، تیراندازی به یک فعال کارگری، و عدم آزادی کارگران زندانی پس از اتمام دوران "محکومیت" آن ها است.

بختیار رحیمی عضو کمیته هماهنگی برای تشکل های کارگری را از 9 ماه قبل بدون تشکیل دادگاه زندانی نموده اند، منصور اسانلو مسئول سندیکای کارگران شرکت واحد را از ده ماه قبل بدلائل واهی دستگیر و زندانی نمودند. و محمود صالحی را به اتهام شرکت در تظاهرات اول ماه مه 2003، پس از یک سال زندانی شدن، به "اتهام" صدور اطلاعیه و حمایت از دانشجویان مبارز، همچنان در سلول زندان، به بند کشیده اند.

محمود صالحی اکنون علیرغم وضعیت نامناسب جسمانی مجبور شد در اعتراض به عدم آزادیش، از 27 اسفند تا 10 فروردین دست به اعتصاب غذا بزند.

ما در رابطه با دفاع از آزادی وحقوق کارگران و بطور مشخص آزادی بی قید و شرط محمود صالحی از زندان اقدام به تشکیل کمیته ای برای آزادی محمود صالحی نموده ایم. این کمیته ضمن محکوم نمودن ج.ا.ا و رفتار های غیر انسانیش:

1 - آزادی بی قید و شرط محمود صالحی

2 - در دفاع از آزادی های بی قید و شرط سیاسی، خواهان آزادی همه زندانیان سیاسی ایران و قطع سرکوب های جاری در ایران میباشد.

سرنگون باد جمهوری اسلامی ایران!

زنده باد مبارزات آزادی خواهانه و برابری طلبانه در ایران!

جاودان باد مبارزات طبقه کارگران ایران برای دستیابی به دمکراسی و آزادی!

احزاب و نهاد هائی که از این کمیته حمایت و در آن شرکت دارند عبارتند از:

تشکیلات خارج کشور حزب کمونیست ایران - حوزه استکهلم

سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)- واحد استکهلم

تشکیلات خارج کشورحزب حزب کمونیست کارگری - واحد استکهلم

حزب کمونیست کارگری (حکمتیست ها)- واحد استکهلم

هسته اقلیت

کمیته نه به جمهوری اسلامی - نه به جنگ - استکهلم

انجمن حق زنان- استکهلم

رادیو صدای زنان - استکهلم

و تعدادی از فعالین سیاسی منفرد 

کمیته آزادی محمود صالحی - استکهلم

سی ام مارس 2008

دادگاهی محمود صالحی و ارجاع پرونده وی به دادستانی

طبق گزارش رسیده، روز شنبه ۱۰ فروردین ماه ۱۳۸۷ محمود صالحی را به دادگاه انتقال دادند و وی آخرین دفاعیات خود را در دادگاه پیش قاضی پرونده عنوان کرد.